Hande'nin Blogu

Fosforlu Elma Dergisi, 4. sayı. Gölgesinde bir ağacın sever iken deveyi Bir elinde hurma, yarısı yenmiş, Bir elinde umut, eksem yetişir mi? Yetişir mi ağaç tohumdan, Yetişir mi Fatih umuttan, Ki düşünceler silsilesi olur mu su? Ufkun hayalî rengiyle yıkansa düşler Ve hatıralar tozlanmadan kaldıkça Bir buğu ile örtülüyor her biri. Ki yürekten çıkan ateş Çöl rüzgarı. Hande Nur ALTIN

                                      Elimde uçak bileti, yanımda bagaja teslim edilecek bir valiz ve çevremde yavaş yavaş artan bir insan topluluğu ile Sabiha Gökçen Dış Hatlar Terminali’nde oturmuş sıramın gelmesini bekliyordum. Onca mesafeleri aşacağım, onca anı biriktireceğim bu insanlar kimdiler? Herkes aynı şeyden bahsediyordu o anda. İnsanlar bizlere “Korkmuyor musun?” demişti, “Ya başına bir şey gelirse? Ne deli adamsın/ kadınsın/ çocuksun!”.  Onca insan onca zulme maruz kalıyorken, üstelik zulmsüz tek bir anları dahi yokken, bizler sadece kısa bir zaman için o zulm topraklarına gidecek, rahat otel odalarında kalacak, yemeklerle yarısı dolu tabaklarımızı ardımızda bırakarak kalkacak, tüm gün gezip akşam otelimize dönüp rahat yataklarımızda derin uykulara dalacaktık. Ne yapıyorduk ki ne’den korkacaktık? Filistinli Müslümanlara yapılan hiçbir zulm başka bir millette...